Γράφει ο Γιάννης Μυλόπουλος

Η επιτυχής επιχείρηση της ΕΛΑΣ στις εστίες της Πολυτεχνειούπολης του Ζωγράφου και η εξάρθρωση της γιάφκας των κακοποιών με τα όπλα, τα ναρκωτικά και τις διασυνδέσεις με την αστυνομία, αποκάλυψε το εντελώς λάθος μοντέλο που ακολουθεί η κυβέρνηση με την ίδρυση και μόνιμη εγκατάσταση πανεπιστημιακής αστυνομίας στα ΑΕΙ.

Για τους εξής λόγους

Καταρρίφθηκε η ρητορική του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης που θέλει τα πανεπιστήμια χώρους εκτεταμένης ανομίας. Ούτε η ανομία είναι διάχυτη μέσα στα πανεπιστήμια, ούτε είναι φοιτητές και πανεπιστημιακοί όσοι συμμετέχουν σε οργανωμένα κυκλώματα κακοποιών. Η γιάφκα στις εστίες της Πολυτεχνειούπολης απέδειξε ότι υπάρχουν συγκεκριμένες εστίες οργανωμένου εγκλήματος και εντός των πανεπιστημίων, όπως ακριβώς συμβαίνει και σε διάφορα σημεία και γειτονιές των πόλεων, εκτός πανεπιστημίου.

Που όμως αυτή η εγκληματικότητα δεν έχει καμία σχέση με την πανεπιστημιακή ζωή, ούτε με το φοιτητικό κίνημα, ούτε και με τις πολιτικές εκδηλώσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας, που βρίσκονται στο στόχαστρο της αστυνομοκρατίας που έχει επιβάλει η αυταρχική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Οι συλληφθέντες ήταν κοινοί και σεσημασμένοι κακοποιοί που απλώς χρησιμοποιούσαν τις εστίες της Πολυτεχνειούπολης σαν ορμητήριο. Όπως ακριβώς άλλοι κακοποιοί ή τρομοκράτες διατηρούσαν γιάφκες στο Κολωνάκι ή και σε διάφορες ανυποψίαστες περιοχές των μεγαλουπόλεων.

Δεν χρειάζεται η εγκατάσταση μόνιμης αστυνομικής δύναμης μέσα στα πανεπιστήμια για να εξαρθρωθούν οι όποιες εστίες εγκληματικότητας. Όπως δεν χρειάζεται η μόνιμη και δια παντός εγκατάσταση αστυνομικών δυνάμεων σε πολυκατοικίες και σε περιοχές στις οποίες αποκαλύπτονται κάθε φορά ανάλογες γιάφκες οργανωμένου εγκλήματος. Άλλωστε, δεν ήταν η μόνιμη παρουσία άοπλων αστυνομικών της ΟΠΠΙ που εξάρθρωσε τη συγκεκριμένη γιάφκα, αλλά σχεδιασμένη εκστρατεία της ΕΛΑΣ που στηρίχθηκε στη συνεργασία με τη διοίκηση του πανεπιστημίου και σε οργανωμένη και ένοπλη καταδρομική επέμβαση. Αλίμονο αν σε κάθε πολυκατοικία και σε κάθε γειτονιά που εξαρθρώνεται μια γιάφκα εγκληματιών η ΕΛΑΣ εγκαθιστούσε στη συνέχεια μόνιμη αστυνομική δύναμη, ανάλογη με την πανεπιστημιακή αστυνομία. Θα επρόκειτο για απίστευτη σπατάλη πόρων, ανθρώπινου δυναμικού και μέσων.

Όπως αποδείχθηκε πρόσφατα στο ΑΠΘ από δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών, δεν είναι η μόνιμη εγκατάσταση αστυνομικών εντός της πανεπιστημιούπολης που διασφαλίζει την καταπολέμηση της εμπορίας ναρκωτικών και την αντιμετώπιση εγκληματικών πράξεων. Καθώς δίπλα στα ΜΑΤ που έχουν εγκατασταθεί εντός του ΑΠΘ με πρόσχημα την κατασκευή της γνωστής πια βιβλιοθήκης η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, έχει σταματήσει εδώ και καιρό να κατασκευάζεται, υπάρχουν φωτογραφίες πώλησης ναρκωτικών.

Κι ακόμη, λίγα μέτρα παραδίπλα από το σημείο στο οποίο στρατοπεδεύουν εδώ και μήνες διμοιρίες των ΜΑΤ στο ΑΠΘ, έγινε το καλοκαίρι η πρώτη αιματηρή συμπλοκή μεταξύ εξωπανεπιστημιακών, με τους αστυνομικούς να μένουν αμέτοχοι. Η ΕΛΑΣ, η οποία έδρασε επιτυχημένα εξαρθρώνοντας τη γιάφκα στις εστίες της Πολυτεχνειούπολης του Ζωγράφου και συλλαμβάνοντας τους κακοποιούς, δείχνει να γνωρίζει πως αντιμετωπίζεται το κοινό έγκλημα. Που σημαίνει ότι η ίδρυση και εγκατάσταση πανεπιστημιακής αστυνομίας εντός των ΑΕΙ δεν υπηρετεί επιχειρησιακούς σκοπούς και δεν έχει να κάνει με την αντιμετώπιση της ανομίας και της εγκληματικότητας.

Η επιτυχής αντιμετώπιση του εγκλήματος απαιτεί οργανωμένη επέμβαση την κατάλληλη στιγμή. Όχι μόνιμη εγκατάσταση αστυνομικών εκ των υστέρων. Στο ΑΠΘ, για παράδειγμα, ακολουθήθηκε το εντελώς αντίθετο με την Πολυτεχνειούπολη μοντέλο. Η γνωστή φυλασσόμενη βιβλιοθήκη έμεινε αφύλακτη τη μόνη νύχτα που την γκρέμισαν οι γνωστοί – άγνωστοι τον περασμένο χειμώνα. Κι ενώ η αστυνομία είτε δεν ειδοποιήθηκε εγκαίρως από τις πανεπιστημιακές αρχές, είτε και δεν ήρθε εγκαίρως ενώ ειδοποιήθηκε, από την επομένη και μέχρι και σήμερα έχει εγκατασταθεί μόνιμα στο σημείο για να φυλάει τα… συντρίμμια της επίθεσης. Κι ενώ στην Πολυτεχνειούπολη οι κακοποιοί συνελήφθησαν επί τόπου, στο ΑΠΘ εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να παραμένουν ασύλληπτοι.

Στο μεταξύ η πανεπιστημιακή ζωή και η ζωή των φοιτητριών και των φοιτητών που τους διενεργούνται καθημερινά έλεγχοι από την αστυνομία, χωρίς καμία υπέρ τους παρέμβαση της πρυτανείας, έχει γίνει αφόρητη. Ήδη παρατηρείται σε συγκεκριμένες Σχολές μειωμένη προσέλευση στις εξετάσεις, που αποδίδεται στον αυταρχισμό και στην αστυνομοκρατία.

Την ώρα που ο πρωθυπουργός, ήδη από το 2019, στοχοποιούσε τα πανεπιστήμια, κατηγορώντας τα για κέντρα εκτεταμένης ανομίας και ενόσω εδώ και 3 χρόνια η κυβέρνηση οργάνωνε την αχρείαστη πανεπιστημιακή αστυνομία, οι πραγματικοί κακοποιοί που συνελήφθησαν μόλις χτες στις εστίες της Πολυτεχνειούπολης συνέχιζαν να ληστεύουν, να τρομοκρατούν και να διακινούν ναρκωτικά ανενόχλητοι. Που σημαίνει ότι άλλες ήταν οι αιτίες και άλλες οι σκοπιμότητες της επίθεσης στο φοιτητικό κίνημα και της αστυνόμευσης της πανεπιστημιακής ζωής.

Το μοντέλο της επιτυχημένης ένοπλης επέμβασης στις εστίες της Πολυτεχνειούπολης εκθέτει την κυβέρνηση. Γιατί αποδεικνύει περίτρανα ότι η εγκατάσταση μόνιμης πανεπιστημιακής αστυνομικής δύναμης στα πανεπιστήμια δεν υπηρετεί επιχειρησιακές, αλλά κομματικές και πολιτικές σκοπιμότητες.

Συγκεκριμένα υπηρετεί το αυταρχικό επικοινωνιακό δόγμα «Νόμος και Τάξη» της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που έχει ως σκοπό τον αντιπερισπασμό από τα πραγματικά προβλήματα της δημοκρατικής εκτροπής της χώρας, καθώς και από τα μεγάλα προβλήματα της ακρίβειας και του πληθωρισμού με το ονοματεπώνυμο της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού.

Κι όλα αυτά για να επιτευχθούν οι κομματικές επιδιώξεις της κυβέρνησης. Που είναι να ικανοποιήσει και να συσπειρώσει στους κόλπους της το ακροδεξιό ακροατήριο. Που έχει αναπτερωθεί μετά τη νίκη Μελόνι στην Ιταλία…

Ο Γιάννης Μυλόπουλος είναι καθηγητής και πρώην πρύτανης του Αριστοτελείου πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης