Με το σχέδιο Προϋπολογισμού 2021, το οικονομικό επιτελείο, εκτός από ένα άλμα ρεαλισμού σε ό,τι αφορά την αποδοχή του βάθους της καθίζησης της ελληνικής οικονομίας, συμβιβάστηκε με την πραγματικότητα του σωτήριου χαρακτήρα του «αχρείαστου» άλλοτε, μαξιλαριού κεφαλαίων του ΣΥΡΙΖΑ.

Πώς έγινε αυτό; Για να ανταποκριθεί στις αυξημένες ταμειακές ανάγκες της συγκυρίας, η κυβέρνηση της ΝΔ αποφάσισε – ή τουλάχιστον για πρώτη φορά το δηλώνει – να στηριχτεί στο μαξιλάρι κεφαλαίων της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Με δεδομένα τα πολύ υψηλά ελλείμματα του Προϋπολογισμού, οι δανειακές ανάγκες του 2021 θα φτάσουν τα 21.74 δις ευρώ. Λόγω της εκτόξευσης, όμως, του δημόσιου χρέους στο 209% του ΑΕΠ το 2020, η Κομισιόν συνέστησε στην ελληνική κυβέρνηση αυτοσυγκράτηση ως προς τον δανεισμό, οπότε η λύση δίνεται με την κάλυψη των ταμειακών αναγκών κατά το μεγαλύτερο μέρος τους από εκδόσεις ομολόγων ύψους 13.7 δις ευρώ και άλλα 9 δις ευρώ να προέρχονται από «ανάλωση διαθεσίμων».

ΝΔ: «Αχρείαστο» μαξιλάρι κεφαλαίων

Αυτά τα λεγόμενα «διαθέσιμα» προς «ανάλωση» είναι το μαξιλάρι κεφαλαίων ύψους 37 δις ευρώ που είχε φτιάξει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για τη «δύσκολη στιγμή», χρησιμοποιώντας τα αδιάθετα του ESM και μέρος των υπερπλεονασμάτων που έβγαζε σε ετήσια βάση. Όσο ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην κυβέρνηση, δέχονταν ανελέητη κριτική από τη ΝΔ γι’ αυτό, με το σκεπτικό ότι εφαρμόζει πολιτικές υπερφορολόγησης που καθηλώνουν την ελληνική οικονομία για να φτιάξει ένα «αχρείαστο» μαξιλάρι κεφαλαίων.

Μετά την κυβερνητική αλλαγή του Ιουλίου 2019, τα στελέχη της ΝΔ, ως κυβέρνηση πια, συνέχισαν να υποστηρίζουν την άποψη ότι το μαξιλάρι κεφαλαίων του ΣΥΡΙΖΑ ήταν «αχρείαστο». Κατά τον Άδωνι Γεωργιάδη ήταν και «ανύπαρκτο», ενώ κατά τον οικονομικό αναλυτή του συγκροτήματος Αλαφούζου και βουλευτή της ΝΔ Μπάμπη Παπαδημητρίου, μέρος των «αχρείαστων» κεφαλαίων του έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για να ενισχυθούν οι συστημικές τράπεζες ώστε να καθαρίσουν από τα κόκκινα δάνεια.

«Η μεγαλύτερη γκάφα οικονομικής πολιτικής» του ΣΥΡΙΖΑ σώζει τη χώρα

Το κερασάκι στην τούρτα: πέρσι τέτοια εποχή, κατά την συζήτηση του Προϋπολογισμού 2020 στη Βουλή, ο Θ. Σκυλακάκης χαρακτήρισε τη δημιουργία του μαξιλαριού κεφαλαίων ως «τη μεγαλύτερη γκάφα, τη μεγαλύτερη αστοχία, από καταβολής οικονομικής πολιτικής» που οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στην «πολιτική του αυτοκτονία».

Μέχρι που ήρθε η πανδημία – το απρόβλεπτο! – και όλα άλλαξαν. Από την αρχή του πρώτου κύματος, ο ΣΥΡΙΖΑ προέτρεψε την κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει το «μαξιλάρι» για να στηρίξει εργαζόμενους και επιχειρήσεις αλλά άκουσε ότι «δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα».

Τον Απρίλιο 2020, διαρροή του Υπουργείου Οικονομικών ανέφερε ότι η κυβέρνηση άρχισε να τραβά χρήματα από αυτό το αποθεματικό για την χρηματοδότηση των «τσιγκούνικων» μέτρων στήριξης που λάμβανε, διαψεύστηκε όμως από τον Άδωνι Γεωργιάδη

Χρειάστηκε να φτάσουμε ως τα μέσα Νοεμβρίου για να ανακαλύψει ο Κυριάκος Μητσοτάκης (και να το δηλώσει στην τηλεόραση) ότι η Ελλάδα έχει υψηλά ταμειακά διαθέσιμα που μπορεί να χρησιμοποιήσει για να στηρίξει εργαζόμενους και επιχειρήσεις και 20 μέρες, ώσπου να καταγραφεί αυτό και επίσημα στον Προϋπολογισμό 2021.