Φοίβος Δεληβοριάς και ο Χρήστος Νικολόπουλος ήταν ανάμεσα στους καλλιτέχνες που είχαν μετάσχει στο περίφημο, περσινό προεκλογικό γεύμα με τον νυν πρωθυπουργό – ένα γεύμα που, από συνάντηση συζήτησης επί του σκανδάλου της ΑΕΠΙ και των πνευματικών δικαιωμάτων είχε μετατραπεί, ερήμην των συμμετεχόντων, σε προεκλογικό σποτ της ΝΔ.

Τότε, οι καλλιτέχνες είχαν καταγγείλει το επικοινωνιακό κόλπο και είχαν ζητήσει να κατέβει άμεσα το βίντεο. Το ίδιο είχε κάνει και ο – απών από το γεύμα – Σταύρος Ξαρχάκος καταγγέλλοντας την εκμετάλλευση των καλλιτεχνών για προεκλογικές σκοπιμότητες, διαμηνύοντας προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι οι άνθρωποι της Τέχνης «δεν είναι επαίτες», και δηλώνοντας πως ο μόνος πρωθυπουργός που είχε ενδιαφερθεί πραγματικά για το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων ήταν ο Αλέξης Τσίπρας. Παρεμπιπτόντως, ο Σταύρος Ξαρχάκος είναι ο άνθρωπος που έχει διατελέσει ευρωβουλευτής και βουλευτής της ΝΔ και που το 1989 είχε δώσει στο Ολυμπιακό Στάδιο, μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζηδάκι, την μεγάλη συναυλία αντί προεκλογικής συγκέντρωσης υπέρ του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Τώρα και οι τρεις – Σταύρος Ξαρχάκος, Χρήστος Νικολόπουλος και Φοίβος Δεληβοριάς – ήταν από τους πρώτους που βγήκαν μπροστά στο κίνημα διαμαρτυρίας των καλλιτεχνών για την αδιαφορία της κυβέρνησης απέναντι στα δραματικά αδιέξοδα που προκαλεί στον κλάδο το lockdown της πανδημίας.

Για τον τελευταίο, στην κυβέρνηση ισχύει μάλλον το «μικρό το κακό», καθότι ο Φοίβος Δεληβοριάς λογίζεται από το Μαξίμου ως ιδεολογικός εχθρός. Εξ ου και το χθεσινό παραλήρημα του Αδωνι Γεωργιάδη κατά του γνωστού δημιουργού, με την τηλεοπτική διακήρυξη ότι «ο κύριος Δεληβοριάς δεν εκπροσωπεί ούτε τα συμφέροντα των καλλιτεχνών ούτε τους καλλιτέχνες. Εκπροσωπεί ένα τυφλό μίσος κατά της κυβερνήσεως».

Η στάση Ξαρχάκου και Νικολόπουλου όμως έφερε σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση την κυβέρνηση. Και ειδικά το μήνυμα Ξαρχάκου προς το Μαξίμου και την υπουργό Πολιτισμού ότι «δικαίωμα στην έπαρση έχει μόνον η σημαία» σήμανε συναγερμό στο επικοινωνιακό επιτελείο για δύο λόγους: Ο πρώτος είναι ότι οι επικοινωνιολόγοι του Μαξίμου θεωρούν την σχέση με τους ανθρώπους του πολιτισμού περίπου ως εκλογικό «διαβατήριο» για τον Κυριάκο Μητσοτάκη – με αυτό το σκεπτικό, άλλωστε, τραγούδησε από την… πίστα του φορτηγού η Αλκηστις Πρωτοψάλτη έξω από το Μαξίμου και, με το ίδιο σκεπτικό έγιναν πρωτοσέλιδο στα φιλοκυβερνητικά media οι ύμνοι Σαββόπουλου για τον πρωθυπουργό. Ο δεύτερος λόγος είναι πως το ίδιο επικοινωνιακό τιμ κρίνει ότι η ανοιχτή σύγκρουση με τους καλλιτέχνες – και δη με πρόσωπα βεληνεκούς Ξαρχάκου – κάνει κακό στο κεντρώο προφίλ που επιχειρούν να χτίσουν για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Το πρόβλημα για το Μαξίμου είναι πως ακόμη και αυτός ο, όψιμος και υποκριτικός, συναγερμός που σήμανε για τους καλλιτέχνες βούλιαξε σε διπλό ναυάγιο: Στον πασιφανώς πρόχειρο και αποσπασματικό χαρακτήρα των μέτρων στήριξης που αποφασίστηκαν και στον – επιεικώς – επηρμένο τρόπο με τον οποίο ανέλαβαν να τα ανακοινώσουν η υπουργός Πολιτισμού και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Η Λίνα Μενδώνη όταν ερωτήθηκε για την κριτική Ξαρχάκου μόρφασε και το μόνο που είχε να πει ήταν πως οι δηλώσεις του «είναι προσβλητικές για τον κλάδο» των καλλιτεχνών. Ο Στέλιος Πέτσας μόρφασε επίσης, και είπε ότι οι πολίτες έχουν άλλη άποψη κι «γι αυτό ψήφισαν και θα ξαναψηφίσουν Μητσοτάκη». Για τον μεν Στέλιο Πέτσα δεν ήταν το πρώτο, πολιτικό και επικοινωνιακό, ατόπημα στις μέρες της πανδημίας και δεν είναι λίγοι εκείνοι στην ΝΔ που στοιχηματίζουν ήδη πως δεν θα παραμείνει κυβερνητικός εκπρόσωπος για πολύ καιρό ακόμη.

Το νέο στοιχείο είναι πως αρκετοί πια, εντός ΝΔ, βλέπουν ανάλογη πορεία και για την Λίνα Μενδώνη. Η ένταση της σύγκρουσης με τους καλλιτέχνες δεν είχε προβλεφθεί, στο Μαξίμου χρεώνουν στην υπουργό Πολιτισμού χαμηλή εγρήγορση και ανύπαρκτους χειρισμούς, και οι τελευταίες πληροφορίες κάνουν λόγο για «ανοιχτό θέμα Μενδώνη» στην κυβέρνηση και την φέρουν υποψήφια προς αποχώρηση στον επικείμενο ανασχηματισμό.

Ανεξαρτήτως, δε, του εάν η αδιαφορία για τον χώρο των Τεχνών και των Γραμμάτων είναι κεντρική επιλογή της κυβέρνησης, οι τελευταίες εξελίξεις δίνουν επιχειρήματα σε όσους εξ αρχής υποστήριζαν πως η υπουργός Πολιτισμού δεν διαθέτει πολιτικό αισθητήριο, λειτουργεί διαχειριστικά και έχει εντελώς μονοδιάστατη προσέγγιση του πολιτιστικού χώρου – μια προσέγγιση, που σπανίως κινείται «πέραν της αρχαιολογικής σκαπάνης και του… λόφου της Αμφίπολης», όπως λέει χαρακτηριστικά «γαλάζιος» βουλευτής…