Με την κάθοδο του πρωθυπουργού από το βουνό ξεκινά, από αύριο Δευτέρα, και η αντίστροφη μέτρηση για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας – μια εκλογή, που η συγκυρία την συνδέει άρρηκτα και αναγκαστικά με μια από τις πιο κρίσιμες φάσεις στην ιστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Η τελική επιλογή Μητσοτάκη – είτε ήδη έχει γίνει, είτε όχι – παραμένει μέχρι στιγμής άγνωστη, στη σκιά όμως της όξυνσης στο εθνικό μέτωπο διαμορφώνονται ήδη τρία δεδομένα που δύσκολα θα ανατραπούν. Το πρώτο είναι πως ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα είναι οπωσδήποτε πολιτικό πρόσωπο, προοπτική η οποία επιβεβαιώνεται τα τελευταία 24ωρα και από πηγές του Μαξίμου. Και τούτο διότι, όπως είναι προφανές, οι διαγραφόμενες μεγάλες προκλήσεις στα ελληνοτουρκικά επιβάλλουν να βρίσκεται στην θέση του ανώτατου πολιτειακού παράγοντα πρόσωπο με εμπειρία σε κρίσιμους πολιτικούς χειρισμούς και με βαθιά γνώση των διεθνών και γεωπολιτικών συσχετισμών.

 

Το δεύτερο δεδομένο είναι πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είτε έχει πάρει ήδη την απόφασή του για το ποιον θα προτείνει είτε όχι, δεν πρόκειται να την ανακοινώσει πριν από το τρίτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου. Κοινώς σκοπεύει να εξαντλήσει την συνταγματική προθεσμία: Η θητεία Παυλόπουλου λήγει στις 12 Μαρτίου, η τελευταία συνταγματική αναθεώρηση προβλέπει έως και πέντε ψηφοφορίες (200 ψήφους στην πρώτη, 200 στην δεύτερη, 180 στην τρίτη, 151 στην τέταρτη και σχετική πλειοψηφία στην πέμπτη) για την ανάδειξη του νέου Προέδρου, άρα η διαδικασία των ψηφοφοριών στην Βουλή πρέπει να αρχίσει κάπου στα μέσα Φεβρουαρίου.

Η επιλογή να μην ανοίξει τα χαρτιά του ο Κυριάκος Μητσοτάκης πριν από τις 20 Ιανουαρίου αποδίδεται από κυβερνητικές πηγές στην «επιθυμία του πρωθυπουργού να σεβαστεί πλήρως τα χρονικά όρια της συνταγματικής διαδικασίας». Στην πραγματικότητα, ωστόσο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κινείται με γνώμονα δύο παραμέτρους: Θέλει αφενός να έχει πιο καθαρή εικόνα για τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά (άρα να έχει προηγηθεί και η συνάντησή του με τον Ντόναλντ Τραμπ) και αφετέρου – και κυρίως – δεν θέλει να αφήσει μεγάλα περιθώρια για εσωκομματικές εντάσεις μετά την ανακοίνωση της επιλογής του για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Εδώ, προστίθεται και το τρίτο δεδομένο που υπάρχει μέχρι στιγμής στο παζλ των ζυμώσεων για την προεδρική εκλογή και το οποίο δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός δέχεται ισχυρές και πολλαπλές πιέσεις να μην προκρίνει ανανέωση της θητείας του Προκόπη Παυλόπουλου. Οι πιέσεις αυτές δεν εκπορεύονται μόνον από την «σαμαρική» ομάδα της ΝΔ, αλλά και από στελέχη και βουλευτές που συγκροτούν την προσωπική «φρουρά» Μητσοτάκη. Τα δε επιχειρήματα που προβάλουν τα συγκεκριμένα στελέχη είναι πως ένας «συμβιβασμός Παυλόπουλου» από την μία πλευρά θα αυτοακυρώσει πολιτικά τον ίδιον τον Κυριάκο Μητσοτάκη (ο οποίος ήταν ο μοναδικός βουλευτής της ΝΔ που το 2015 δεν είχε ψηφίσει τον νυν Πρόεδρο) και, από την άλλη, θα έδειχνε ότι η ΝΔ «σύρεται στην ατζέντα και την πρόταση Τσίπρα».

Τούτων δοθέντων, τα ονόματα που φέρονται να παραμένουν με τις περισσότερες πιθανότητες στο τραπέζι – πλην Παυλόπουλου – είναι εκείνα των Λουκά Παπαδήμου, Μαρίας Δαμανάκη,  και Παναγιώτη Πικραμένου. Σε ό,τι αφορά τον τελευταίο βεβαίως, δεν είναι καθόλου σίγουρο πως θα μπορούσε να κερδίσει την συναινετική ψήφο και του ΚΙΝΑΛ όπως επιθυμεί ο πρωθυπουργός, αρκετοί επιτελείς του όμως τον προτιμούν θεωρώντας πως είναι πρόσωπο που, ακόμη και σε δύσκολες περιστάσεις, δεν θα κινηθεί εκτός της γραμμής του Μαξίμου.

Όλα αυτά είναι γνωστά και στην Κουμουνδούρου, όπου όμως δεν αλλάζει η απόφαση Τσίπρα να στηρίξει μέχρι τέλους την επιλογή Παυλόπουλου και να πιέσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, εάν η πρότασή του είναι άλλο πρόσωπο, να εξηγήσει επαρκώς γιατί δεν επιθυμεί την ανανέωση της θητείας του νυν Προέδρου, που προέρχεται μάλιστα από την παράταξή του. Από τον ΣΥΡΙΖΑ, άλλωστε, επισημαίνεται σε όλους τους τόνους πως εάν όντως ο πρωθυπουργός θέλει την συναίνεση στα εθνικά θέματα πρώτο και εύφορο «πεδίο δόξης λαμπρό είναι η επανεκλογή ενός επιτυχημένου Προέδρου με πλειοψηφία, το λιγότερο, 244 βουλευτών».

Σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο να προταθεί από την ΝΔ πρόσωπο προερχόμενο από την κεντροαριστερά, ή ακόμη και από την αριστερά, αρκετά στελέχη της Κουμουνδούρου εκφράζουν βάσιμες αμφιβολίες για το εάν το εν λόγω σενάριο εξακολουθεί να εντάσσεται πραγματικά στις προθέσεις Μητσοτάκη. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, είναι πολύ δύσκολο έως απίθανο να υποστηριχθεί μια υποψηφιότητα τύπου Μαρίας Δαμανάκη…