«Η εικόνα που με συγκλονίζει περισσότερο», δηλώνει στο ΑΠΕ/ΜΠΕ ο υποψήφιος ευρωβουλευτής του Σύριζα-Προοδευτική Συμμαχία Νίκος Γραικός, «είναι τελικά το χειροκρότημα στο οποίο ξέσπασαν αυθόρμητα οι Παριζιάνοι στο πέρασμα των πυροσβεστικών οχημάτων. Των χαμηλόμισθων αυτών ηρώων που έσωσαν τη Νοτρ Νταμ από την ολοκληρωτική καταστροφή».

    Ο καθηγητής Ελληνικών στο Παρίσι, ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Φωνή-Γραφή για τη διάδοση των Νέων Ελληνικών στη Γαλλία, αναφέρει ότι «ο αγώνας για κοινωνική δικαιοσύνη είναι σύμφυτος με την αίσθηση ότι αυτά όλα τα μνημεία, όλη αυτή η ιστορική μνήμη ανήκει σε όλο τον λαό».

    Aκολουθεί η δήλωση του Νίκου Γραικού:

   «Δύσκολη μέρα. Μαθήματα, δουλειά και μέσα σ΄όλα πρέπει να βρεθεί ώρα για την προεκλογική εκστρατεία. Βράδυ, στο μετρό, επιστροφή στο σπίτι. Το κινητό ανοιχτό για να μάθω τα τελευταία νέα. Ο πρόεδρος Μακρόν θα μιλήσει στην τηλεόραση. Τι να πει άραγε για την κοινωνική αναταραχή που υποδαυλίζουν οι πολιτικές επιλογές του;

   Κι η τρομερή είδηση με κάνει να μην μπορώ να συγκρατήσω μια κραυγή. Καίγεται η Νοτρ Νταμ. Είναι δυνατόν; Πώς, τι, γιατί; Τρέχω σπίτι ανοίγω την τηλεόραση. Εκείνη τη στιγμή βλέπουμε «ζωντανά» να πέφτει το βέλος. Οι μνήμες από τους δίδυμους πύργους, από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη γειτονιά μας…. Πόνος, οργή… Και τρόμος για τη μετατροπή των πάντων σε θέαμα. Γι΄ αυτό δε θέλησα να βγω από το σπίτι. Ούτε θα μπορούσα να ψάλω ύμνους γονατιστός μαζί με ένθερμους πιστούς, ούτε να είμαι μαζί με τον πλήθος που παρακολουθούσε από τις όχθες του Σηκουάνα.

   Η εκκλησία αυτή είναι, όμως, το θέλουμε είτε όχι, ένα σύμβολο ιστορικό και πνευματικό. Η πυρκαγιά αυτή και οι καταστροφικές της συνέπειες μου φέρνει στο νου τα λόγια του εξαίρετου νεοελληνιστή Χρήστου Παπάζογλου, ο οποίος αναφέρθηκε σε πρόσφατη ομιλία του, που οργάνωσε η Ελληνική Κοινότητα, στην πιθανότητα επερχόμενου τέλους του ανθρωπιστικού λόγου από την επικράτηση της τεχνοκρατικής λογικής.

   Πώς είναι δυνατόν να υποστεί τεράστια καταστροφή ένα από τα κεντρικότερα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς; Τι έγινε λάθος; Ποια αμέλεια; Είναι αλήθεια ότι η λογιστική λογική που επικρατεί είχε αναθέσει τα έργα αναστήλωσης σε ιδιωτικές εταιρείες; Ότι έγιναν λανθασμένες επιλογές; Ποιος ο ρόλος, σίγουρα αρνητικός, του υπερτουρισμού από τον οποίο υποφέρει το Παρίσι; Δεκατέσσερα εκατομμύρια επισκέπτες συρρέουν κάθε χρόνο σε αυτόν τον καθεδρικό ναό. Μπορεί να παραμείνει ένα σύμβολο πνευματικότητας ή έγινε απλά ένα ακόμα αξιοθέατο;

   Θα ξαναχτιστεί. Θα μαζέψουμε χρήματα. Οπωσδήποτε. Αλλά πώς κάποιοι πάμπλουτοι Γάλλοι προσφέρουν τεράστια ποσά, χωρίς δεύτερη σκέψη; Την ίδια στιγμή που οι κοινωνικές πηγές χάσκουν ολάνοιχτες. Οι φοροαπαλλαγές πολλές…

   Ο αγώνας για κοινωνική δικαιοσύνη είναι σύμφυτος με την αίσθηση ότι αυτά όλα τα μνημεία, όλη αυτή η ιστορική μνήμη ανήκει σε όλο τον λαό. Κι η εικόνα που με συγκλονίζει περισσότερο είναι τελικά το χειροκρότημα, στο οποίο ξέσπασαν αυθόρμητα οι Παριζιάνοι στο πέρασμα των πυροσβεστικών οχημάτων. Των χαμηλόμισθων αυτών ηρώων που έσωσαν τη Νοτρ Νταμ από την ολοκληρωτική καταστροφή».