Μικρή είχε ίνδαλμα τη Νάντια Κομανέτσι και μια τεράστια αφίσα της κυριαρχούσε στο παιδικό δωμάτιό της. Έκλεινε τα μάτια και ονειρευόταν να πετύχει ό,τι και η Ρουμάνα Ολυμπιονίκης, όμως το πρόβλημα στο ισχίο που αντιμετώπιζε εκ γενετής, έδειχνε απαγορευτικό για να το πετύχει. Όπως αποδείχθηκε στην πράξη, όσο μπόι της έλειπε, τόση και άλλη τόση ψυχική δύναμη διέθετε.
Η μόλις 1,45μ. ύψους και 42κ. βάρους, Μέρι Λου Ρέτον, κατάφερε όχι μόνο να πάρει δεκάρι σε Ολυμπιακούς Αγώνες και να στεφθεί Ολυμπιονίκης -όπως ακριβώς το είδωλό της- αλλά και να σταματήσει την απόλυτη κυριαρχία της Ανατολικής Ευρώπης στην ενόργανη γυμναστική. Πέτυχε στην ζωή της να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια και τις αντιξοότητες και να γίνει η πρώτη Αμερικανίδα που κέρδισε το σύνθετο ατομικό, αφήνοντας με αυτό τον τρόπο το στίγμα της στην Ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού.

«Θα γίνω… Κομανέτσι!»

Γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1968 στο Φέρμοντ της Δυτικής Βιρτζίνια και ήταν μόλις οκτώ ετών όταν είδε στην τηλεόραση τη Νάντια Κομανέτσι να μαγεύει όλον τον πλανήτη με την εμφάνισή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ και να κατακτά το πρώτο 10άρι στην Ιστορία της ενόργανης γυμναστικής. Ταυτόχρονα διαπίστωσε ότι οι περισσότερες γυμνάστριες ήταν μικρόσωμες, όπως ακριβώς και η ίδια και τότε ακριβώς ανακάλυψε τι ήθελε να κάνει στην ζωή της. Το είπε στους γονείς της, όμως η δυσπλασία ισχίου με την οποία είχε γεννηθεί, έδειχνε αποτρεπτική και η συμβουλή του γιατρού της ήταν να επιλέξει ένα άλλο άθλημα.

Η μικρή Μέρι Λου ήταν πεισματάρα, γράφτηκε σε γυμναστήριο και άρχισε να ασκείται με προσοχή, αλλά συστηματικά. Το πράγμα πήρε εντελώς άλλη τροπή, όταν οι ειδήσεις μετέδωσαν πως ο Ρουμάνος προπονητής της Κομανέτσι, Μπέλα Κάρολι και η σύζυγός του, ζήτησαν πολιτικό άσυλο στις ΗΠΑ. Και όταν έγινε γνωστό πως ίδρυσαν έναν σύλλογο γυμναστικής, η μικρούλα Ρέτον κυριολεκτικά έσυρε τους γονείς της μέχρι το Χιούστον του Τέξας. Εκεί, ο έμπειρος Ρουμάνος διαπίστωσε αμέσως το ταλέντο και τα χαρίσματα της μικροκαμωμένης κοπελίτσας και δέχθηκε να την πάρει υπό τις οδηγίες του. Το νερό μόλις είχε μπει στο αυλάκι!
Ο Κάρολι δούλεψε πολύ πάνω στην Μέρι Λου Ρέτον κι αυτή άρχισε να διακρίνεται σε κάθε κατηγορία και να ξεπερνά όλες τις άλλες συνομήλικές της. Το 1983 κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της, το Κύπελλο Αμερικής, όμως από έναν τραυματισμό στον καρπό έχασε την συμμετοχή της στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά σάρωσε σε όποια διοργάνωση εμφανίστηκε και η επιλογή της στην Ολυμπιακή ομάδα ήταν πλέον δεδομένη.

Η ιστορική «μονομαχία» με την Σάμπο

Και τότε συνέβη το χειρότερο… Λίγες εβδομάδες πριν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες, η Ρέτον αισθάνθηκε ενοχλήσεις στο γόνατο και θα έπρεπε να υποβληθεί σε επέμβαση. Ποιός είδε την 16χρονη Μέρι Λου και δεν την φοβήθηκε;… Αρνήθηκε πεισματικά να χάσει τους Αγώνες, οπλίστηκε με δύναμη και την ημέρα της πρεμιέρας ήταν παρούσα στο Ολυμπιακό γυμναστήριο.
Απουσίαζαν βέβαια τα μεγάλα ονόματα της Σοβιετικής Ένωσης, καθώς η χώρα τους είχε αποφασίσει να μποϊκοτάρει τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ήταν όμως εκεί η πανίσχυρη γυναικεία ομάδα της Ρουμανίας και ανάμεσά τους το νέο «αστέρι» τους, η Εκατερίνα Σάμπο, που ένα χρόνο πριν είχε νικήσει παντού της Σοβιετικές αθλήτριες και είχε στεφθεί παγκόσμια πρωταθλήτρια και πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Ασυναγώνιστη η 17χρονη Ρουμάνα κατάκτησε τέσσερα χρυσά μετάλλια. Στο άλμα αφήνοντας 2η την Ρέτον, στο έδαφος αφήνοντας 3η την Ρέτον, στην δοκό και στο ομαδικό, όπου η ομάδα των ΗΠΑ με την Ρέτον πήρε το ασημένιο. Από την δική της μεριά η Αμερικανίδα πήρε άλλο ένα χάλκινο, στους ασύμμετρους ζυγούς, όπου πρώτευσαν η συμπατριώτισσά της Τζούλιαν Μακ Ναμάρα και η Κινέζα Μα Γιανχόνγκ.

Εκεί όμως όπου δόθηκε η μεγάλη «μάχη» ήταν φυσικά στο σύνθετο ατομικό και ο αγώνας των δύο κοριτσιών θεωρείται μέχρι σήμερα ο πιο συναρπαστικός στην Ιστορία της ενόργανης. Εκπληκτική η Σάμπο συγκέντρωσε 79.125 βαθμούς και ήταν πλέον το αδιαφιλονίκητο φαβορί. Από την μεριά της η Ρέτον «έκλεψε» τις καρδιές όλων στο έδαφος, εκτελώντας το πρόγραμμά της με μοναδική χάρη και θαυμαστή ακρίβεια, με αποτέλεσμα να ανταμειφθεί με ένα μεγαλοπρεπέστατο 10άρι και να ξεπεράσει το… σχεδόν τέλειο 9,950 της Σάμπο. Παρέμενε όμως πίσω από την Ρουμάνα, που είχε αγγίξει το τέλειο στους ασύμμετρους ζυγούς (9,900 έναντι 9,850 της Ρέτον) και είχε πετύχει το τέλειο στην δοκό (10,000 έναντι 9,800 της Ρέτον). Απέμενε μόνο το άλμα, όπου η Σάμπο επίσης εντυπωσίασε και ολοκλήρωσε με δύο εκπληκτικές προσπάθειες, που της απέφεραν το υψηλότατο 9,900. Η Ρέτον, που αγωνιζόταν τελευταία, μόνο με 10άρι μπορούσε να την ξεπεράσει και να πάρει το χρυσό. Και τα κατάφερε!
Στο πρώτο άλμα της έκανε την τέλεια περιστροφή και «καρφώθηκε» στο έδαφος χωρίς να μετακινηθεί ούτε εκατοστό. Ο κόσμος σηκώθηκε στον αέρα από ενθουσιασμό. Αντίθετα, ο Κάρολι καθόταν αμίλητος στην γωνία του, ανησυχώντας έντονα για την πίεση που δεχόταν το γόνατο της αθλήτριάς του. Απέμενε το δεύτερο άλμα και η τηλεοπτική κάμερα «έπιασε» την Σάμπο να πηγαίνει πέρα δώθε, γεμάτη από ένταση και αγωνία. Η Μέρι Λου Ρέτον πήρε την φόρα της, έκανε πάλι την τέλεια περιστροφή και «καρφώθηκε» και πάλι στο έδαφος, σε μια τέλεια προσγείωση. Όλος ο κόσμος πλέον ήταν δικός της! Το 10άρι της άξιζε δικαιωματικά και ήρθε ως ανταμοιβή σε έναν αγώνα ζωής που έδωσε η μικροκαμωμένη πεισματάρα Αμερικανίδα με την δυσπλασία ισχίου και με το γόνατό της στα όρια της διάλυσης.

Με τους 79.175 βαθμούς η Ρέτον ξεπέρασε οριακά την μεγάλη αντίπαλό της και με αυτό το χρυσό μετάλλιο κατάφερε να σταματήσει την απόλυτη κυριαρχία που είχαν μέχρι τότε οι γυμνάστριες από την Ανατολική Ευρώπη, όπως η Πολίνα Αστάκοβα, η Λαρίσα Λατίνινα, η Βέρα Κασλάβσκα, η Όλγα Κόρμπουτ, η Νάντια Κομανέτσι, η Έλενα Νταβίντοβα. Και παράλληλα έγινε το νέο «είδωλο» της Αμερικής, αλλά και το πρότυπο για τα τότε κοριτσάκια της χώρας της, που άρχισαν με την σειρά τους να ονειρεύονται να γίνουν… Μέρι Λου Ρέτον! Ουσιαστικά άνοιξε τον δρόμο για να έρθουν οι επόμενες γενιές των Αμερικανίδων γυμναστριών, που θα κυριαρχήσουν απόλυτα πλέον στο σύνθετο ατομικό από το 2004 και μετά (Κάρλι Πάτερσον, Αναστάσια Λιούκιν, Γκαμπριέλε Ντάγκλας, Σιμόν Μπάιλς).

Η πρόωρη αποχώρηση

Δυστυχώς, η επιβάρυνση που είχε δεχθεί το γόνατό της, αλλά κυρίως το ισχίο της, ήταν πολύ μεγάλη. Μετά τους Αγώνες υποβλήθηκε σε επέμβαση και αυτό σηματοδότησε το πρόωρο τέλος της καριέρας της. Την επόμενη διετία δεν κατάφερε να επανέλθει σε τόσο υψηλό επίπεδο κι έτσι μια ημέρα σαν σήμερα, στις 29 Σεπτεμβρίου 1986, η 18χρονη Ρέτον ανακοίνωσε την αποχώρησή της από τα γυμναστήρια. Η ίδια λέει πως εκείνη την ημέρα επέτρεψε στον εαυτό της να φάει για πρώτη φορά στην ζωή της πίτσα! Και αισθάνθηκε ότι ήταν σπουδαία εμπειρία!
Παντρεύτηκε και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Δηλωμένη υποστηρίκτρια του τότε Προέδρου Ρόναλντ Ρίγκαν, δραστηριοποιήθηκε τα επόμενα χρόνια στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα, αλλά και σε οργανώσεις για στήριξη των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες και αποτελεί ενεργό μέλος της ΔΟΕ στο κίνημα των Special Olympics.