Τον αποκαλούσαν «ο βράχος απο το Μπρόκτον», αφού ολοκλήρωσε την επαγγελματική του καριέρα το 1956, ως ο μόνος πρωταθλητής των βαρέων βαρών στην ιστορία της πυγμαχίας που αποσύρθηκε έχοντας μόνο νίκες. Ο Ρόκι Μαρτσιάνο, μια μέρα σαν σήμερα το 1952, έγινε ο πρώτος λευκός πρωταθλητής βαρέων βαρών από το 1937, νικώντας τον Τζέρσι Τζο Γουόλκοτ στον 13ο γύρο. Ο αγώνας μεταδόθηκε μέσω κλειστών κυκλωμάτων σε 49 γήπεδα σε 31 πόλεις. Η νίκη επί του Γουόλκοτ ήταν η 43η σερί της καριέρας του, όσα και τα νοκ άουτ που σημείωσε την τετραετία που μεσουρανούσε στα ρινγκ. Συνολικά ο Αμερικανοιταλός πυγμάχος πρόλαβε μέσα σε μια τετραετία να πέτυχει 49 νίκες.

Ο Μαρτσιάνο, αν και τα είχε βρει… σκούρα απέναντι στον Γουόλκοτ, κατάφερε να πάρει τη νίκη με απίστευτο δεξί κροσέ, γνωστό και ως «Σούζι Κίου», το οποίο ισοπέδωσε τον αντίπαλο του κατά τη διάρκεια του 13ου γύρου. Έγινε αντικείμενο λατρείας κατά την επιστροφή του στην Μασαχουσέτη, γνωρίζοντας την αποθέωση από 100.000 κόσμου που ήθελε να δει από κοντά το νέο παγκόσμιο πρωταθλητή βαρέων βαρών.

Ο Ρόκο Φράνσις Μαρτσετζιάνο, όπως ήταν το κανονικό του όνομα, πέθανε σε ηλικία 45 ετών, όταν το ιδιωτικό του μονοκινητήριο αεροπλάνο, με πιλότο τον Γκλεν Μπελτζ, βγήκε εκτός αεροδιαδρόμου κατά την προσγείωση, με αποτέλεσμα να πέσει πάνω σε δέντρο. Ο Μαρτσιάνο, ο πιλότος αλλά και κι ένας ακόμη επιβαίνοντας στο αεροσκάφος, έχασαν τη ζωή τους κατά τη σύγκρουση.

Το 1976 ο Σιλβέστερ Σταλόνε είχε πει ότι εμπνεύστηκε την ταινία Rocky Balboa από τον Ρόκι Μαρτσιάνο, αν και όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, η ταινία στηρίχθηκε πάνω στον Τσαπ Γουέπνερ. Ο τελευταίος είχε μείνει στην ιστορία για την αναμέτρηση με τον Μοχάμεντ Άλι (Μάρτιος 1975), τον οποίο κατάφερε να ρίξει στο καναβάτσο κατά τη διάρκεια του 9ου γύρου, χάνοντας όμως στη συνέχεια τον αγώνα με τεχνικό νοκ-άουτ.